Η πολιτική σκηνή της Ευρώπης επηρεάζεται άμεσα από την άνοδο της άκρας δεξιάς και τη μικρή αλλά σταθερή απήχηση, ιδιαίτερα στους νέους, της άκρας αριστεράς και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Αξίζει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στον τρόπο με τον οποίο αυτές οι πολιτικές ομάδες προσεγγίζουν τους νέους, μέσω καλά δομημένης πολιτικής και δημόσιας επικοινωνίας που βασίζεται στο πλαίσιο και στο συναίσθημα.

Παρατηρούμε ότι το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο αναφοράς αυτών των φαινομενικά αντίθετων άκρων τείνει να είναι αρκετά παρόμοιο: η παρουσία του «Άλλου». Ο «Άλλος» μπορεί να είναι ένα συγκεκριμένο κόμμα, μια κυβέρνηση ή ακόμη και μια ολόκληρη κοινωνική ομάδα. Πρόκειται για τον αντίπαλο που, σύμφωνα με τις ομάδες αυτές, ευθύνεται για τις κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι νέοι: μετανάστες, φασίστες, το ίδιο το σύστημα ή μια κυβέρνηση που δεν παράγει πολιτικές υπέρ της ανάπτυξης και της προόδου των νέων.

Βεβαίως, ως προς τους τρόπους με τους οποίους επιδιώκουν να επιτύχουν τους στόχους τους, υπάρχουν τόσο ομοιότητες (όπως η χρήση του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης) όσο και διαφορές, καθώς δεν οδηγούν όλες οι προαναφερθείσες ομάδες τα μέλη τους στη βία. Ωστόσο, υπάρχουν συγκεκριμένες ομάδες που προωθούν το μήνυμά τους με κάθε μέσο, ακόμη και με τη χρήση βίας.

Αρκετές από αυτές τις περιπτώσεις εμφανίζονται σε χώρες της Νότιας Ευρώπης. Η άκρα δεξιά διαθέτει εκτεταμένη σφαίρα επιρροής τόσο στη Βόρεια όσο και στη Νότια Ευρώπη. Παραδείγματα κομμάτων, πολιτικών σχηματισμών και διακηρύξεων ομάδων από ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Ισπανία, το Βέλγιο και η Βουλγαρία, αναδεικνύουν το βασικό στοιχείο που προσελκύει το ενδιαφέρον των νέων σε αυτές τις πολιτικές οντότητες: την ανάγκη για ριζική αλλαγή της υφιστάμενης κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής κατάστασης.

Λέξεις-κλειδιά: άκρα δεξιά, άκρα αριστερά, απήχηση, στρατηγική για τη νεολαία, νέοι, Ευρώπη, βία