Οι κοινωνικές διακρίσεις και ανισότητες έχουν βαθιές ρίζες στην Ελλάδα, αποτελώντας μια πραγματικότητα που επηρεάζει πολλούς τομείς της χώρας, τόσο στη σύγχρονη εποχή όσο και ιστορικά. Η διάκριση ορίζεται ως κάθε αδικαιολόγητος διαχωρισμός ατόμων, που προκύπτει από προσωπικά βιολογικά ή επίκτητα χαρακτηριστικά, ενώ η κοινωνική ανισότητα αναφέρεται στην άνιση κατανομή των πόρων μεταξύ των ατόμων, καθώς και στην άνιση πρόσβασή τους σε θεμελιώδη δικαιώματα λόγω διαφόρων χαρακτηριστικών.

Η εκπαίδευση αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αγαθά στη ζωή του ανθρώπου και η πρόσβαση σε αυτήν θα πρέπει να είναι ελεύθερη και ισότιμη για όλα τα άτομα. Στη σύγχρονη Ελλάδα, πολλά από αυτά τα δικαιώματα που θα έπρεπε να θεωρούνται δεδομένα, δυστυχώς δεν είναι, και το δικαίωμα στην εκπαίδευση αποτελεί ένα από αυτά.

Στην παρούσα εργασία καλούμαστε να εξετάσουμε αυτή τη δυσμενή κατάσταση που πλήττει την Ελλάδα, η οποία αφορά την άνιση πρόσβαση σε θεμελιώδη δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στην εκπαίδευση των νέων, λόγω της κοινωνικοοικονομικής τους κατάστασης, της φυλής, της θρησκείας, του φύλου ή κάποιας μορφής αναπηρίας.

Λέξεις-κλειδιά: κοινωνικές ανισότητες, κοινωνικές διακρίσεις, ανθρώπινα δικαιώματα, κοινωνικός αποκλεισμός, εκπαίδευση, ισότητα